Ik wil niemand tot last zijn
Het team bestaat omdat mensen willen komen, niet omdat het moet. En jij bent geen ontvanger: volgende keer zet jij de koffie. Zo werkt het hier, iedereen geeft en iedereen krijgt.
Twijfels
Wat als ik...
Iedereen twijfelt voor een team begint. Dit zijn de zeven twijfels die we het vaakst horen, met een eerlijk antwoord.
Mijn familie woont te ver
Een team hoeft geen familie te zijn. Buren, oude collega's, mensen van de vereniging: wie in de buurt woont, is vaak dichterbij dan wie ver weg veel om je geeft. En familie op afstand kan gewoon meekijken en meedoen wanneer ze er zijn.
Ik ken mijn buren amper
Dat is precies hoe de meeste teams beginnen. Een kaartavond of een kom soep is een veel makkelijker eerste stap dan aanbellen zonder reden. Na drie keer zijn het geen buren meer, maar bekenden.
Ik durf niet te vragen
Dat hoeft ook nooit. Daarom heeft elk team een ploegkapitein: die zet klaar en verdeelt, zodat jij nooit zelf iets hoeft te vragen. Vragen is het moeilijkste dat er is, dus dat hebben we weggenomen.
Straks staat heel de straat het te weten
Alleen wie de link krijgt, ziet jouw team. Er is geen zoekfunctie, geen openbare lijst, en nergens staat wie ziek is of waarom het team bestaat. Wat in het team gebeurt, blijft in het team.
Ik heb geen smartphone
Geen probleem. Een teamlid houdt je gewoon op de hoogte, met een telefoontje of aan de deur. De kaartavond werkt ook zonder scherm; het scherm is er alleen om af te spreken.
En als het te veel wordt voor het team?
Verdeeld over veel schouders weegt het licht: niemand doet alles, iedereen doet af en toe iets. En afmelden mag altijd, zonder uitleg. Een team werkt alleen als niemand zich verplicht voelt.
Of ga terug naar de startpagina of bekijk de vragen en antwoorden.